Η φούσκα της ανθρώπινης βλακείας

 Η φούσκα της ανθρώπινης βλακείας

Θα ήταν αναίδεια να δούμε τη γνώση του παρελθόντος με τα ίδια μάτια με το σκηνικό πρότυπο της τέχνης της σύγχρονης επιστημονικής γνώσης.

Οι αρχαίοι μας έκαναν πολύ μεγαλύτερη ευρετική προσπάθεια να κατανοήσουν το σύμπαν από ό,τι οι καλύτεροι μαθητές μας για να κατανοήσουν τον κόσμο στον οποίο ζούσαν.

Δεν είχαν τηλεσκόπια, ούτε μικροσκόπια, ούτε σκέφτηκαν ένα σύστημα λογικής για να υποστηρίξουν τις πρώτες a priori αφαιρέσεις τους, γιατί όλα δεν είχαν εφευρεθεί ακόμη και όλα θα έπρεπε να ανακαλυφθούν, από αριθμούς, με αξιόπιστη αριθμητική βάση, στους πρώτους κανόνες σύνταξης και να επεξεργαστεί την πρώτη γραμματική για να μπορεί να καταχωρεί και να εκφράζει ιδέες με συνεκτικό και ξεκάθαρο τρόπο, ακόμη και χωρίς να γνωρίζει τι είναι ιδέες, ακόμη και χωρίς να γνωρίζει ότι οι αρχές πρέπει να προηγούνται των δηλώσεων, ακόμη και χωρίς να γνωρίζουν ότι θα έπρεπε να δημιουργήσουν η έννοια της γνώσης και η έννοια των γεγονότων και η έννοια της αλήθειας.

Όλα ήταν ένα κενό βιβλίο, στην πραγματικότητα, δεν είχαν καν βιβλία, όλα θα έπρεπε να απομνημονευθούν και να περάσουν με τη μορφή ποίησης και μουσικής, μέχρι να εφεύρουν τους παπύρους, μετά εφεύραν την περγαμηνή, ή το αντίστροφο, για να γράψουν μόνιμα.έννοιες των πραγμάτων και καταγράφουν γεγονότα και ανακαλύψεις.

Εξηγήσεις για την προέλευση των πραγμάτων, την προέλευση του ήλιου και της σελήνης, την προέλευση της ζωής και των πραγμάτων, τότε, όπως όλα γεννήθηκαν από τη γη από έναν σπόρο, και τα ζώα γεννήθηκαν από τη γενιά άλλων ζώων, δεν ακόμη και υποψιαζόμαστε ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν ζώα τόσο μικρά και τόσο θανατηφόρα όσο ο ιός Covid19, τότε ο αόρατος κόσμος άρχισε να εικάζεται τόσο πολύ όσο και ο ορατός κόσμος.

Η ίδια προηγμένη επιστήμη που έχουμε σήμερα κρίνει την επιστήμη του παρελθόντος ως δεισιδαιμονία και μυθολογία, αυτή η ίδια σύγχρονη και σύγχρονη επιστήμη θα κριθεί σε πέντε χιλιάδες χρόνια από τώρα ως δεισιδαιμονία και μυθολογία. Επειδή ζούμε σε μια παροδική και επισφαλή κατάσταση της τέχνης της γνώσης, επομένως, δεν μπορούμε να κρίνουμε το παρελθόν χωρίς να διαμορφώσουμε το πλαίσιο του χρόνου, θα ήταν λάθος να μην μας επιτρέπεται να σεβόμαστε την επιστημολογία και την οντολογία της ανθρώπινης γνώσης που ακολουθεί τη γραμμή ούτε πάντα προοδευτικό στο χρόνο, περνάμε αποτυχίες και πισωγυρίσματα λόγω της ακόμα αταβιστικής φύσης μας που κάνει τους πολέμους και τις δολοφονίες παρόμοια ύπαρξη και χωρίζει τη γη σε κομμάτια που ονομάζονται χώρες όπου μάταια προσπαθούν να αποκτήσουν πλεονεκτήματα από τις θέσεις που υπερασπίζονται η φανταστική γραμμή των συνόρων που δεν φαίνονται καν από το έδαφος ή από το διάστημα όταν κοιτάμε φωτογραφίες της γης δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πού αρχίζει η μια χώρα και που τελειώνει η άλλη εθνική πολιτεία, είναι απλώς νοητικές και παράλογες διαιρέσεις που δεν θα είχε κανένα νόημα για έναν ταξιδιώτη στο χρόνο ή για έναν μη επίγειο κάτοικο.

Αποτύχαμε με τους επιζώντες της γης, αλλά είναι ακόμα καιρός να κατανοήσουμε τον αληθινό λόγο για να ζούμε σε έναν πλανήτη του οποίου οι διαιρέσεις είναι τεχνητές και δύσκολο να διατηρηθούν, προκαλώντας πολέμους και δυσκολίες στην ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων, γεγονός που εμποδίζει την ευημερία του καθενός ένα, συμπεριλαμβανομένων των καταπιεστών που ξοδεύουν τα μισά από αυτά που κερδίζουν για να προστατευτούν από άλλα ανθρώπινα όντα με έξοδα που δεν θα υπήρχαν χωρίς ψυχικά όρια, ξεκινώντας από λουκέτα, κλειδαριές, κωδικούς πρόσβασης υπολογιστών, αρχεία κτηματολογίου, δεδομένα συστημάτων κρυπτογράφησης δεδομένων, τη βαριά γραφειοκρατία αρχεία για όλα όσα κάνουμε σε όλη μας τη ζωή, από την καταγραφή γέννησης έως τον καταγεγραμμένο θάνατο, τις άδειες, τις άδειες, όλα αυτά καταναλώνουν ένα τεράστιο ποσό πόρων και πλούτου που θα μπορούσαν να διανεμηθούν με τις βαριές πόρτες ενός αυτοκινήτου που καταναλώνουν πρώτες ύλες για να μην χέρια άλλων, με το θωρακισμένο τζάμι των αυτοκινήτων, ένα αυτοκίνητο χωρίς τα συστήματα προστασίας θα μπορούσε να είναι 75% ελαφρύτερο από ελαφρύτερα υλικά με τον ίδιο τρόπο που τα σπίτια σπαταλούν υλικά για να αντισταθούν σαν κάστρο στις εισβολές άλλων, στις τράπεζες με τα ακριβά συστήματα ασφαλείας τους, στους ανθρώπους που απασχολούνται στη βιομηχανία της ασφάλειας, φρουροί, αστυνομία, όπλα, στολές, εκπαίδευση, επιλογή προσωπικού ασφαλείας, συναγερμοί, κάμερες, συστήματα παρακολούθησης και ακόμη πιο ολοκληρωμένη και αδιαπέραστη κατασκοπεία, το κόστος της ανεντιμότητας και του φόβου θα μας εξοντώσει ως ζωντανό είδος συνθλίβοντάς μας και πνίγοντάς μας, γυρίζοντας μας στους σιωπηλούς εχθρούς του άλλου διαρκώς.