মানৱতাৰ উন্নতিৰ প্ৰচেষ্টা

 মানৱতাৰ উন্নতিৰ প্ৰচেষ্টা

জন্মসূত্ৰে পৰ্তুগীজ সহকৰ্মী আৰু দত্তক লোৱাৰ দ্বাৰা ব্ৰাজিলৰ এজন প্ৰব্ৰজনকাৰী আৰু ইউৰোপীয় সভ্যতাৰ সীমা আৰু সীমা সম্প্ৰসাৰণৰ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ সাগৰীয় নাৱিকসকলৰ কাহিনীৰ বংশধৰ, গতিকে মই বিদ্ৰুপ কৰিবলৈ ভাল পাইছিলোঁ, হয়তো মৌলিক নহয়, কিন্তু তেওঁৰ পৰাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ব্ৰকেড, বা হাই কাই বা এই প্ৰবাদটো শুনিছিলোঁ যে: বিশ্বাস হৈছে নায়কৰ দুৰ্বলতা।

সভ্যতাৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে পুৰুষ লিংগৰ সফলতাক বিষাক্ত মেচিজম আৰু নাৰীবাদী অত্যাচাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে; পৰ্তুগীজসকলে কি বুজাব বিচাৰিছিল সেয়া হ’ল যে প্ৰতিবাৰেই কোনোবাই মানৱতাক উন্নত কৰিব বিচাৰিছিল, তেতিয়াই সভ্যতাৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ ট্ৰেজেডীৰ আৰম্ভণি হৈছিল।

ঐতিহাসিক ব্যক্তি যীচু খ্ৰীষ্টই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ সৃষ্টিৰ পিছত যুদ্ধ, অত্যাচাৰ, পবিত্ৰ ইনকিউজিচন, ক্ৰুছেড, ধৰ্মান্ধতা, হাজাৰ হাজাৰ পন্থাত শেষ হৈছিল যিবোৰ তেওঁ আনকি প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰত্যক্ষ কৰা নাছিল বা অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল, বা তেওঁ ইয়াৰ বিষয়েও অৱগত নাছিল, সেয়া আছিল পৃথিৱীৰ চাৰিও চুকলৈ বিয়পি পৰিল আৰু এতিয়া মুছলমানৰ সৈতে সংঘৰ্ষৰ পিছত এতিয়া ইয়াক হতাশ আৰু আত্মাৰ দৰিদ্ৰ লোকৰ আফিং বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা মাৰ্ক্সবাদী সমালোচকসকলৰ বাবে অভিশপ্ত হৈ পৰিছে।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধত পৰাস্ত হোৱা এটা জাতিৰ অপমানৰ পৰা আন এজন ত্ৰাণকৰ্তা, পৰিস্থিতিগত আৰু সংগতিশীল ইতিহাসত এজন প্ৰাক্তন সৈনিক আৰু মধ্যমীয়া প্লাষ্টিক শিল্পী বিচাৰি পায়, বক্তৃতা আৰু সামূহিক সহানুভূতিশীলতাত অতি পাকৈত, নায়ক যিয়ে প্ৰায় সামৰিক শক্তি আৰু আন এটা স্তৰৰ প্ৰযুক্তিৰে বিশ্ব জয় কৰি জাৰ্মানীক আনকি সকলো মানৱীয় ট্ৰেজেডীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ ট্ৰেজেডীকো নিজৰ ওপৰত টানি লৈও এক বিশেষ সুবিধাজনক স্থান দিলে, ছয়ৰ সময়ছোৱাত জাতীয়তাবাদী আনন্দৰ দিশত নেতৃত্ব দিয়া এটা জাতিৰ মতাদৰ্শগত সংহতি গঢ়ি তোলাৰ যুক্তি হিচাপে গণহত্যা বাছি লৈছিল তেওঁলোকৰ ৰক্তপিপাসু নেতা হিটলাৰৰ কোলাত বছৰ বছৰ ধৰি গৌৰৱ।

ষ্টেলিনে এছিয়ান জাতি এটাক শেষৰ ফালে ঔদ্যোগিকতালৈ তুলি লৈ নাজী সামৰিক বাহিনীৰ আশী শতাংশ ধ্বংস কৰিলে আৰু এটা বেয়াক চেপি ধৰিবলৈ আৰু এটা বেয়াক গুলাগ আৰু মৃত্যু শিবিৰৰ সৈতে কমিউনিজম নামৰ আন এটা বেয়াক ডাঙৰ কৰিবলৈ পঁচিশ নিযুততকৈও অধিক পুৰুষ-মহিলা হেৰুৱালে সমাজবাদী পুনৰ শিক্ষাৰ বাবে শ্ৰম, শ্ৰমিক, কৃষকৰ মাজত বাধ্যতামূলক সংহতি কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ তেওঁৰ গেৰিলা আতিথ্য বিয়পাই দিয়া আৰু বুৰ্জোৱা শ্ৰেণীক ধ্বংস কৰা, যাতে সুখ বাধ্যতামূলক সামূহিক আৰু সামূহিক হয়, তেতিয়া মাৰ্ক্সৰ ভাল আৰু উত্তম উদ্দেশ্যই সমতাৰ ইউটোপিয়া গঢ়ি তোলা এক মতাদৰ্শ গঢ়ি তুলিছিল মাও চে ডং, চৌ এন লে, ফিডেল কাষ্ট্ৰো, ন'ৰিয়েগা, কিম জন উন, ব্ৰছ টিটোৰ বিশাল চীনত মানৱতাক সৰ্বোত্তম ন্যায্য চৰকাৰ ব্যৱস্থা আৰু সামাজিকভাৱে ন্যায্য আৰু শুদ্ধ বুলি বিশ্বাস কৰা।

খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্বৰ ৯৯৮ বছৰ আছিল যে মধ্যযুগত খ্ৰীষ্টান গীৰ্জাই সমগ্ৰ ইউৰোপৰ আত্মাক সকলো ঈশ্বৰৰ নামত নেতৃত্ব দিছিল যিজন সকলো আছিল, মানুহ একোৱেই নাছিল, সকলো ঈশ্বৰৰ বাবে আছিল, সকলো ৰংহীন আছিল, গায়ন-বায়ন আছিল একস্বৰীয় , আনন্দ আৰু সংস্কৃতি নিষিদ্ধ আছিল, মাত্ৰ দুটা শ্ৰেণী বা সামাজিক স্তৰ আছিল, দাস আৰু সামন্ত, গতিকে সকলো থিয়কেন্দ্ৰিকতা আৰু খ্ৰীষ্টান পৰম্পৰাৰ ফলত সেই আত্মা আৰু শৰীৰৰ কাৰাগাৰৰ অন্ধকাৰ যুগ হৈছিল সৰ্বাত্মকতাবাদৰ ভিতৰত ধৰ্মীয় উন্মাদনাবাদৰ মধ্যযুগীয় কেথলিক গীৰ্জা।

মেচিডোনিয়াক ইতিহাসৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মুহূৰ্তলৈ লৈ যোৱা মহান আলেকজেণ্ডাৰে ইতিহাসত বিদ্যমান আটাইতকৈ বৌদ্ধিক সাম্ৰাজ্য আৰু সভ্যতাৰ অন্ত পেলাইছিল, এথেন্সৰ অধীনত দৰ্শনত বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন আনি ধৰ্ম, মিথ আৰু পৰম্পৰাৰ বাহিৰত চিন্তা কৰাৰ অভ্যাস সৃষ্টি কৰা হেলেনিক সভ্যতাই প্ৰথম আধ্যাত্মিকতা গঢ় দিছিল আৰু যুক্তি আৰু হিউৰিষ্টিকছৰ স্তৰ আৰু ডমেইনৰ ভিত্তিসমূহ, জ্ঞানতাত্ত্বিক, অন্তৰ্নিহিত আৰু দ্বান্দ্বিক চিন্তাৰ বহুৰূপী কাঠামোত কল্পনা কৰিব পৰা সকলো সম্ভাৱ্য প্ৰবাহ গঢ়ি তোলা। শেষত গণতন্ত্ৰ উদ্ভাৱন কৰিবলৈও চেষ্টা কৰিও ই নিজৰ আৰু জ্ঞানী বৈপৰীত্যৰ ওচৰত বলি হ’ল ইয়াৰ তিনিজন মূল ৰাজকুমাৰ ডিঅ’নট’লজী আৰু নীতি আৰু ক্ৰমে ইজনে সিজনৰ ছাত্ৰ আৰু শিক্ষক চক্ৰেটিছ, প্লেটো আৰু এৰিষ্ট’টলে মিথবোৰক সমাধিস্থ কৰিলে, আৰু পৰম্পৰা আৰু... চক্ৰেটিছৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত মৃত্যুৰ সৈতে ধাৰণাসমূহ বাতিল কৰি, তেওঁৰ কুৎসিত শূন্যবাদৰ দ্বাৰা যুৱ মনবোৰক দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত কৰি হত্যাৰ পৰা মিথটো সৃষ্টি কৰিছিল।

এনে লাগে যেন প্ৰতিবাৰেই মানৱতাক বচাব বিচৰাৰ সময়ত আপুনি সমাধান কৰিব বিচৰা পৰিস্থিতিতকৈও ডাঙৰ দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হয়।

মানৱতাৰ ত্ৰাণকৰ্তাৰ দীঘলীয়া তালিকাখন সদায় অধিক বিপৰ্যয়ত শেষ হয় কেৱল এই কাৰণেই যে উদ্ধাৰ কৰিবলগীয়া একোৱেই নাই, বা সিদ্ধ কৰিবলৈ, বা উন্নত কৰিবলৈ, বা মুক্ত কৰিবলৈ একো নাই, অৰ্থাৎ মানৱতাৰ পৰিত্ৰাণ আৰু প্ৰগতি এটা আত্ম-ন্যায্যতা প্ৰদান কৰা মিথৰ বাহিৰে আন একো নহয়, ঠিক যেনেকৈ স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী।নৰক, কেতিয়াও নাছিল।