Poging om de mensheid te verbeteren

 Poging om de mensheid te verbeteren

Zei een Portugese collega van geboorte en Braziliaan door adoptie, een migrant en afstammeling van de sage van de grootste zeevaarders van de eeuw van de uitbreiding van de grenzen en grenzen van de Europese beschaving, dus ik maakte graag ironie, misschien niet origineel, maar het was van hem de eerste keer dat ik het brokaat hoorde, of de hai kai, of het spreekwoord dat zegt: Geloof is de zwakte van helden.

Het succes van het mannelijke geslacht op alle gebieden van de beschaving is veranderd in giftig machismo en feministische onderdrukking; wat de Portugezen bedoelden is dat elke keer dat iemand de mensheid wilde verbeteren, dit het begin was van de grootste tragedies voor de beschaving.

Jezus Christus, de historische figuur, belandde in oorlogen, onderdrukking, heilige inquisitie, kruistochten, fanatisme, duizenden sekten na de schepping van het christendom waarvan hij niet eens rechtstreeks getuige was of waaraan hij deelnam, noch was hij zich ervan bewust, het was verspreid naar de vier hoeken van de wereld en nu na botsingen met de moslims, is het nu een gruwel voor de marxistische critici die het hebben gedefinieerd als de opium van de wanhopigen en armen van geest.

Een andere redder van de vernedering van een natie die in de Eerste Wereldoorlog werd verslagen, zorgde ervoor dat indirecte en conjuncturele geschiedenis een voormalige soldaat en middelmatige beeldend kunstenaar vond, zeer goed in welsprekendheid en collectieve empathie, de held die de trots en economie redde van een natie die bijna veroverde de wereld, met een militaire macht en een technologie van een ander niveau, gaf Duitsland een bevoorrechte plaats, sleepte zelfs de grootste van alle humanitaire tragedies over zich heen, koos genocide als argument om de ideologische cohesie van een natie te smeden, wat leidde tot nationalistische extase gedurende zes jaren van glorie in de armen van hun bloeddorstige leider Hitler.

Aan de andere kant tilde Stalin een Aziatische natie op tot het late industrialisme en vernietigde tachtig procent van de nazi-strijdkrachten, en verloor meer dan vijfentwintig miljoen mannen en vrouwen om het ene kwaad te verpletteren en het andere, het communisme genaamd, op te richten met zijn goelags en vernietigingskampen. arbeid voor socialistische heropvoeding, het verspreiden van zijn guerrillastrijders om verplichte solidariteit tussen de arbeiders en boeren door te voeren en de bourgeoisie te vernietigen, zodat geluk verplicht collectief en gecollectiviseerd werd, toen bouwden de goede en beste bedoelingen van Marx een ideologie op die de utopieën van gelijkheid opbouwde in het enorme China van Mao Tse Dong, Chou En Lay, Fidel Castro, Noriega, Kim Jon Un, Bross Tito, die allemaal geloven dat ze de mensheid het beste rechtvaardige regeringssysteem en sociaal rechtvaardig en correct kunnen geven.

Het was 998 jaar christelijk theocentrisme dat tijdens de Middeleeuwen de christelijke kerk de zielen van heel Europa leidde, allemaal in de naam van God die alles was, de mens was niets, alles was voor God, alles was kleurloos, het zingen was eenstemmig , genoegens en cultuur waren verboden, er waren slechts twee klassen of sociale lagen, de lijfeigenen en de feodale heren, dus al het theocentrisme en de christelijke traditie resulteerden in de donkere eeuwen van die gevangenis van ziel en lichaam binnen het totalitarisme van het religieuze fanatisme van de middeleeuwse katholieke kerk.

De grote Alexander die Macedonië naar zijn grootste momenten in de geschiedenis leidde, maakte een einde aan het meest intellectuele rijk en beschaving die in de geschiedenis bestond, de Helleense beschaving die onder Athene een revolutie teweegbracht in de filosofie en de gewoonte creëerde om buiten religie, mythen en tradities te denken, en bouwde de eerste metafysica en de basis van de hiërarchie en het domein van logica en heuristiek, waarbij alle mogelijke stromingen worden opgebouwd die kunnen worden voorgesteld in het polymorfe kader van epistemologisch, ontologisch en dialectisch denken. Uiteindelijk, zelfs in een poging democratie uit te vinden, bezweek het voor zijn eigen en wijze tegenstellingen van zijn drie belangrijkste prinsen van deontologie en principes en respectievelijk studenten en leraren van elkaar, Socrates, Plato en Aristoteles, begroef de mythen, en de traditie en creëerde de mythe van moord door ideeën te annuleren met de dood die voor Socrates was verordend, door jonge geesten te corrumperen met zijn cynische nihilisme.

Het lijkt erop dat elke keer dat je de mensheid wilt redden, je een ramp tegenkomt die groter is dan de situatie die je wilt oplossen.

De lange lijst van redders van de mensheid eindigt altijd in meer catastrofe, simpelweg omdat er niets te redden valt, of te vervolmaken, of te verbeteren, of te verlossen, dat wil zeggen, de redding en vooruitgang van de mensheid is niets meer dan een zelfrechtvaardigende mythe, net zoals hemel en aarde, hel, hebben nooit bestaan.