اراده آزاد وجود ندارد

 اراده آزاد وجود ندارد

در واقع، چیز بسیار گسترده تر است، در واقع، زمان وجود ندارد، زمان انسان معادل کسری از حرکت زمین - از چرخش آن - تعیین کننده: ساعت، دقیقه و ثانیه است. و سال با تبدیل زمین در مدار به دور خورشید تعیین می شود.

جایی که خداوند در آنجا قرار دارد نه خورشید وجود دارد و نه ماه و نه زمین، بنابراین هیچ اشاره ای برای خدا وجود ندارد که بداند نسبت به زمان زمین یا ماه یا در کجاست. خورشید، یا در مشتری که روز آن 7 ساعت زمین است، یا سال در مشتری که 278 سال زمینی است. نور آنقدر کند است که اگر ما خارج از راه شیری بودیم، حتی نمی‌بینیم که نور خورشید از خورشید خارج می‌شود و به انتهای راه شیری می‌رود، مگر اینکه حداقل 100000 سال عمر کنیم، زیرا این زمان برای نور لازم است. تمام طول کهکشان ما را طی کنید. همه چیز در جهان در مقایسه با سیستم اندازه گیری ما بسیار عالی است: سرعت ها، مسافت ها و به ویژه زمان.

بنابراین: برای خدا آینده و گذشته در هم آمیخته یا آنقدر آنی است که عمر انسان برای راه شیری ما یا برای عصر ماه یا زمین یا خورشید فقط یک چشم بر هم زدن است.

این پدیدارشناسی ناب است زیرا جهان وجود دارد در حالی که ما به آن فکر می کنیم، - دکارت -، کدام زبان را می توانید در اینجا تشخیص دهید: هندی یا پنجابی؟

(बाजील की र राजनीति का समझौतावादी) یا (ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚਰਿੱਤਰ) ؛ فقط اگر اطلاعات قبلی از هندی یا پنجابی داشته باشید می توانید تشخیص دهید. واقعیت را فقط می توان شناخت، هرگز کشف یا شناخت. این مفاهیم از نظر کانت در نقد عقل عملی و نقد عقل نظری محض از پیش تثبیت شده است.

گناه مجازات شده در عهد جدید و نجات، اختراعات رسولان و شاگردان پیتر، پولس، آپولو بود که مسیحیت را اختراع کردند و توسط کنستانتین، امپراتور عثمانی در شرق تقویت شد. چیزی در عهد عتیق وجود ندارد، مانند: روح، بهشت ​​و جهنم همانطور که در انجیل توصیف شده است، زیرا مسیح هرگز مسیحی نبود، او به سادگی قبل از تأسیس این فرقه به نام خود درگذشت.

روح مفهومی است که در فلسفه یونان توسط سقراط ایجاد شده است، رجوع کنید به Phaedo;

کتاب مقدس کلام خداست که در آن خدا به صورت اول شخص صحبت می کند، بقیه سخنان انسان ها، رویاها و قرائت آنها، بازخوانی ها و الهامات آنهاست، اما کلام خدا محدود به عهد عتیق است، حتی یک مستقیم وجود ندارد. جایگاه خدا در عهد جدید که در آن خدا ساکت است، فرشتگان صحبت می کنند، کارگزاران صحبت می کنند، اما خداوند هرگز خود را در آنجا نه مستقیماً و نه از طریق هیچ عاملی نشان نمی دهد.